كردن انگل‌هاى معده به خصوص انگلى به نام آنسايكلوستوما « 1 » كه نوعى نماتود از خانواده‌ى Ancylostomatidae مىباشد ، بسيار مؤثر است . براى دفع انگل مذكور توصيه مىشود كه روز قبل ، يك مسهل گياهى مؤثر براساس تطبيق با مزاج به بيمار داده شود و شب با يك شام ساده ، 4 - 2 گرم پودر گياه آويشن ميل كنند و صبح نيز يك مسهل آويشن ميل شود در اين شرايط ، نتيجه‌ى بسيار خوبى مىدهد . از نظر مسهل ، شكوفه‌ى آويشن به تنهايى مسهل خوبى براى سودا بوده و مىتواند جانشين آفتيمون باشد و نيز اگر هشت گرم پودر آويشن را با نمك و سركه بياشامند ، مسهل خوبى براى بلغم مىباشد . خوردن ده گرم آويشن مخلوط با عسل و آب گرم براى بيمارى فلج ، لقوه ، فراموشى ، صرع ، تقويت كليه و قوه‌ى باه مفيد است . خوردن تازه‌ى آن به صورت سبزى با غذا بسيار مفيد و براى تقويت ديد چشم نافع است . معده را تقويت نموده و كمك به هضم غذا مىنمايد . آشاميدن دم كرده‌ى آن با عسل ، عارضه‌ى صعوبت در نفس كشيدن را رفع مىكند و خروج ادرار ، حيض ، جنين و مشيميه را تسهيل مىنمايد . دم كرده‌ى آويشن براى سرفه‌هاى سخت و برونشيت مفيد است . آويشن در چين و ژاپن كاشته مىشود ، از جوشانده‌ى گياه به‌عنوان ضد سرفه و براى درمان سياه‌سرفه مصرف مىشود . اسانس آن ضدعفونىكننده‌ى خيلى قوى است . در فرانسه از دم كرده‌ى 20 - 10 گرم گياه خشك با يك ليتر آب جوش ، براى آرام كردن سرفه 3 فنجان در روز استفاده مىشود . توجه : با توجه به سمّى بودن ماده‌ى تيمول در مصرف و خوردن آويشن و تركيبات آن بايد رعايت دستورات را نمود و از اسراف در مصرف آن خوددارى شود . اسراف در مصرف آويشن و تيمول ممكن است باعث اسهال و استفراغ شود و يا ممكن است در اثر تحريك كليه‌ها موجب بروز آلبومين در ادرار گردد . مصرف بىرويه‌ى آويشن ممكن است عضلات قلب را ضعيف نمايد و هم‌چنين اسراف در مصرف آن ممكن است ايجاد سرگيجه و بروز صداهايى در گوش كند . در كتب طب سنتى در صورت بروز عوارض آن ، توصيه شده است از نعنا و دم كرده‌ى آن استفاده شود . از نظر تاريخى و قدمت شناخت : آويشن گياهى است كه مخصوصا به‌عنوان ادويه‌ى

--> ( 1 ) . Ancylostoma